KÖTÜ EĞİTİM
Buzlu havaya ilk kurban verildi.
Bir motosiklet sürücüsü 4. karayolda donarak öldü...
ve öldükten sonra 90 km devam etti.
Devriye polis onu durdurmaya çalıştı.
Sürücünün durmadığını gören polisler takibe başladılar.
Motosikletlinin yanından sürmeye başlayıp davranışı yüzünden azarladılar.
Kıpırdamadığını görünce, bir sorun olduğunu anladılar.
-İnanılmaz bir şey. -Mükemmel bir görüntü.
Ölü bir adam buzlu zeminde, devriye polis eşiliğinde motosiklet kullanıyor.
Buzlu bir şafak vaktinde nereye gidiyordu?
Görmek için sabahı bekleyemeyeceği birinin yanına.
Burada bir hikaye var.
Kesip saklayacağım, bana ilham verebilir.
Ben bakarım.
-Merhaba. -Ne istemiştiniz?
Aktörüm, Enrique Goded'i arıyordum.
Burada değil.
Ama onu görüyorum.
Zaten bir projemiz yok ve...
Onunla konuşmak istiyorum. Biz eski okul arkadaşlarıyız.
Adım Ignacio Rodriguez.
-Tamam, içeri gir. -Teşekkürler.
-Seni görebileceğini sanmıyorum. -Olsun.
Bir dakika bekle.
Bir aktör, baş belesı.
Ona, şu an film hazırlığı içinde olmadığımızı söyledim.
-Burada olmadığımı söyle. -Söyledim ama seni gördü.
-Ben de onu görüyorum. -Okuldan arkadaşın olduğunu söyledi.
-Kim olabilir? -Ignacio Rodriguez.
Ignacio mu?
-Bu olamaz. -Bana öyle söyledi.
Ignacio, gerçekten sen misin?
Tabi ki, Enrique.
-Beni hatırladığına çok sevindim. -Nasıl unutabilirim ki?
On altı yıl oldu.
-O kadar oldu mu? -O civarda bir şey.
Sakalın yüzünden seni tanıyamazdım.
Sakalsız daha iyi görünüyordun. Hadi ofisime gel.
-Kahve ister misin? -Hayır, sağol.
-Ben içeceğim. -O zaman ben de içeyim.
-Martin, bize kahve yapar mısın? -Tamam.
Otursana.
Seni buraya getiren nedir?
İş istemeye geldim. Ben bir aktörüm.
Referanslarımı da geitrdim.
-Grup Yabanarısı. -Bağımsız bir tiyatro grubu.
Garcia Lorca'nın 'El Retablilo de San Cristcbal'ı.
Mark Twain'in Adem ve Havva'sı.
Mark Twain, Garcia Lorca...
Yabanarısı için çok iyiler.
Artık yazmıyor musun?
Hayır, uzun zaman önce bıraktım.
Ama sana son öykümü getirdim.
''ZİYARET'' Ignacio Rodriguez
''Ziyaret''...
Bu arada, yeni filmine ne zaman başlıyorsun?
-Şey... -Her şeyi yapabilirim.
Belki bir öykü buluruz diye gazetelere bakıyoruz.
Beni yaratıcı krizimde yakaladın.
Bu harika.
Öykümü oku, sana fikir verebilir.
-Ne hakkında? -Okulumuz.
Bir bölümü çocukluğumuz üzerine.
Diğer bölümde ise karakterler büyüyor.
Bir kurmaca.
Sizi tanıştırmadım. Ignacio, Martin...
Memnun oldum.
-Şeker ve süt? -Lütfen.
Bu arada artık Ignacio ismini kullanmıyorum.
Artık Angel'im.
-Neden? -Bu benim sahne ismim.
Bir aktörün ismi Ignacio Rodriguez olamaz.
-Olamaz mı? -Tabi ki olamaz.
Angel Andrade.
Annem bile bana böyle hitap ediyor.
Bu harika.
Teşekkürler.
-Ignacio... -Angel.
Ignacio, Angel olmadan önce...
eski bir okul arkadaşımdı.
Martin, prodüksiyon yöneticim.
Tüm işi yapıyorum.
-Ignacio... -Angel.
Evet, Angel.
Seni gördüğüme çok sevindim.
Bir şey çıkar çıkmaz seni ararım. Numaranı versene.
Telefonum yok ama ben seni ararım.
-Başka bir fotoğraf bırakmama gerek var mı? -Hayır, endişelenme.
Seni görmek güzeldi Angel.
-Gitmeli miyim? -Sanırım evet.
-Kesmende yardım edebilirim. -Gerek yok, sağol.
-Memnun oldum. -Ben de.
Çok iyi görünüyorsun.
Sen de.
-''Ziyaret'' oku. -Okuyacağım.
-Meraktan ölüyorum. -Çok iyi. Görüşürüz.
Hiç gitmeyecek sandım.
-Gerçekten arkadaşın mı? -Evet.
Okul bittiğinden beri görmemiştim.
Biz çok yakındık. Aslında o benim ilk aşkımdı.
Ama çok değişmiş, onu tanıyamadım.
Onu tekrar görecek misin?
Ondan hoşlanmış gibi görünüyordun.
Hayır, iş arayan bir aktörden daha az erotik olan birşey yok daha yoktur.
''Ziyaret''.
''Bomba''nın turnesine çıktığımızdan beri bu anı bekliyordum.
Bugün okula gittiğim şehirde oynuyoruz.
Reklamını yapmamak için adını söylemeyeceğim.
En güzel anılarımı, şu an bir harabe olan Olympo sinemasına borçluyum.
''BOMBA''
Kart.
-Kaybetmekten bıktım artık. -O zaman bırak.
Mola ver.
Teşekkürler.
O kendini çöl, tehlike ve restoranın karışımı olarak tanımlıyor.
O mükemmel bir aktrist ve benim çok iyi arkadaşım.
Karşınızda gizemli, büyüleyici ve eşsiz Zahara!
Tanrı aşkına biraz alkışlayın!
-Öyleyse... -Ne?
-Dinle... -Yurtta görüşürüz.
-Evet, ama... -Paquito, beni duydun.
Herşey için vaktin var, ibne.
Monda, beni bekle tatlım.
Merhaba.
-Sorun nedir? -Anahtarlarımı bulamıyorum.
Yardım edebilir miyim?
Tabi.
Burada değiller.
Bakalım.
Burada da değiller.
İşte buradalar.
Dudaklarım mahvoldu.
Çok fazla içtim.
Bana mı söylüyorsun!
Hey! S.kini emiyorum!
Hissiz herif!
Bir çocuk.
Bir sent bile yok.
Piyango bileti. Bu bende kalsın.
Motoru hemen burada çalıştırma.
Ama baygın halde! Azgındı değil mi?
-Kötü değildi. -Baksana, hala kalkık duruyor!
-Bırak biraz ben de emeyim. -Hayır, yapman gereken işler var.
Saatlerdir üzerindeydin. Dudaklarının haline bak!
Hadi, motosiklet kaçmıyor.
Kes sesini! Şimdi git ve motoru sakla.
Acele et, yediden önce odanda buluşuruz.
Tabi, pis işi ben yapacağım ve tüm eğlence senin olacak!
Şimdi mi sertleştin, g.t herif!
Bu hiç adil değil.
Enrique Serrano.
Enrique!
Paquito!
-Buraya gel. -Ya motor?
Orada bırak, buraya gel.
Senin kadar deli olmak için uyuşturucu yüklenmekten başka çare yok, kaltak!
Anahtarlar! Motoru çalmıyoruz!
Neden ki? Bir alıcımız var.
Sonra açıklarım. Okula gitmek için buluşuruz.
-Yani okula mı gidiyoruz? -Evet, her zamankinden daha fazla.
-Heyecanlanıyorum, kaltak! -Eminim öyledir.
Sevgili Enrique, ben Ignacio.
Bu anı çok hayal etmiştim.
Yıllar geçti ama seni asla unutmadım.
Ayık olduğun bir zamanda tekrar buluşmaıyız.
Hafta sonları okuldan çıktığımızda yaptığımız gibi, Mallol Pastanesi'nde...
kremalı pasta yerken, sana hayatımı anlatmak ve seninkini dinlemek istiyorum.
Hayatını karıştırmayacağım.
Evli ve çocuk sahibi olduğunu biliyorum.
Komşu şehirde yaşadığını, meteliksiz olduğunu ve...
sana yardım etmek istediğimi biliyorum.
Şu an birşey üzerinde çalışıyorum.
Pastanede anlatırım.
Seni 6:00 dan 7:00 ye kadar bekleyeceğim. Mutlaka gel.
Sana çok seviyorum, Ignacio.
-Evet? -Seni özledim.
Kutuların hepsini açtın mı?
Yarısını bile açmadım.
Yardıma ihtiyacın var mı? Benim için sorun olmaz.
Yardım etmemen daha iyi, Martin. Teşekkürler.
Sonra arasam olur mu? Okuyordum.
-Üzgünüm. -Bu kadar dokunaklı olma!
-Birara seni ararım. -Geç olsa bile ara.
Sara'nın ilk filmlerini burada görmüştük.
''Tiffany'de Kahvaltı''yı da.
Enrique ile birbirimize ilk defa burada dokunduk.
Düşünmesi bile dizlerimi titretiyor.
Onunla saat 6.00 da pastanede buluşacağım.
Fazla umutlanma, unutma ki o evli.
-Manolo bizi ayırmamış olsaydı... -Onun, bununla ne ilgisi var?
Peder bana çok şey borçlu, şu an ise ödeme zamanı.
Seni böyle görmekten nefret ediyorum. Birşeyler kaldı mı?
-Ne? -Speedball.
Hadi biraz alalım.
-Burada mı? -Henüz kimse sokağa çıkmadı.
İbne.
Hadi, Paca'ya bir tırnak dolusu.
Bir kere daha. Ben çiftlere inanırım.
İki sevişme, iki vuruş...
''İkisi beraber sürdüler.'' ''İkisi yoldaydı.''
Sen tam bir domuzsun!
Hadi okula gidelim.
Hadi, hızlı adım.
Burası benim okulumdu.
Ayılmaya başlıyorum. Bir şeyler kaldı mı?
Sessiz ol.
Başlamış.
Yüce tanrı bizi...
Huzur ve barışla doldursun.
-Peder Manolo bu. çok yaşlı görünüyor. -O bir piliç değil.
Zahara, bu çılgınlık.
Vaz mı geçiyorsun kaltak?
Saklanacak yer yok.
Bizi gördüğünde, İsa'nın alıcılara yaptığını yapacak.
İsa olmasına rağmen, onları kırbaçlamış.
Bu adamın sana göre kusurları var...
Yüce Tanrı'ya günah işlediğimi itiraf ediyorum.
Benim yanlışım.
-Senin yanlışın. -Benim yanlışım.
En ağır yanlışım üzerine.
Bakire Meryem'e, meeklere, azizelere ve sana Yüce Tanrım...
beni bağışlaman için yalvarıyorum.
Bize merhamet et ve günahlarımızı affet.
-Tanrı adına. -Göreceğiz.
-Tanrı sizinle olacak. -Onu kullanabilirdim.
Tanrı'nın bağışlayacılığı üzerinizde olsun.
-Huzura erebilirsiniz. -Umarım.
-Yatakhaneye gidip biraz uyu. -Teşekkürler, Peder.
İçeride uzun kalırsam bekleme.
Yemek için yurtta buluşuruz, tatlım.
Güzel.
Kutsal.
Günaydın Peder Manolo.
Ne istiyorsun? Buraya giremezsin.
Eski bir öğrenciniz olan Ignacio Rodriguez'in ablasıyım.
-Yine de buraya giremezsin. -Onu hatırlamıyor musun?
Çok fazla öğrencimiz olur.
Emninim Ignacio gibisi olamaz.
Ondan önemli bir mesaj getirdim.
Kendi söyleyebilirdi.
Yapamaz.
Biz kazada öldü.
Üzgünüm. Şimdi lütfen gidin.
Gidin!
-Saklan! -Hepsini aldım.
Saklan, geliyor!
Ignacio...
Sana gitmeni söyledim. Burada ne yapıyorsun?
Senin gibi Ignacio'yu hatırlıyorum.
Defol!
Konuşmalıyız peder. Sadece bir kaç dakika sürecek.
Söylemen gerekeni söyle ve git.
Karanlıkta mı konuşacağız?
Sorun değil, karanlıkta çalışmaya alışkınım.
Ne istiyorsun?
Daha iyi bir hayat, daha iyi bir vücut.
Bunlar için ne yapmam gerekiyor?
Finanse etmeme yardımcı olabilirsin.
Ignacio'nun öldüğüne ve senin kardeşi olduğuna inanmıyorum.
Senin bir kadın olduğuna bile inanmıyorum.
Beni içeri mi kilitliyorsun?
Kazara birinin girmesini istemiyorum.
Şimdi bana neden buraya geldiğini söyle.
Tamam, konuya geliyorum.
Bu Ignacio'nun yazdığı bir hikaye.
Tavsiyenize uyup, yazmaya devam etti.
''Diario 16'' da çalışan bir arkadaşım var.
Hikayeyi basmak istiyor.
Önce sizin fikrinizi almak istedi.
Ignacio'nun edebiyat öğretmeni olmanızın yanı sıra, hikayenin baş kahramanlarından birisiniz.
Şurayı oku.
Her ay en yüksek notları alan çocuklar köyde birgün geçirmekle ödüllendirilirlerdi.
Bizi her zaman, edebiyat öğretmenimiz Peder Manolo götürürdü.
Ay nehri her zaman aklımda.
Suda kayıp...
gitmeyeceğim.
Ay nehrinin...
çamurlu suyunda.
Nehir ve ay...
bana iyiyi nerede bulacağımı...
söyleyin.
Karanlıkta neyin gizli olduğunu...
öğrenmek için sabırsızlanıyorum.
Onu...
Hayır!
Kan damlası alnımı ikiye böldü.
Aynı şeyin haytıma da olacağı duygusuna kapıldım.
Her zaman bölünebilirdi ve ben engel olamıyordum.
Kapıyı açın Peder, benim.
-Ne var? -Hırsız girmiş.
-Nereye? -Kiliseye.
Sanırım törenden sonra olmuş.
Bir şey saklıyor muydun?
Kutsal kadeh, testi...
Bulunmaları lazım.
-Çocular bunu duymamalılar. -Tamam.
Senden başka kimse beni rahatsız etmesin.
O Peder Jos muydu?
Ignacio ondan nefret ederdi.
-Hala öğrencileri dövüyor mu? -Ignacio'ya asla el kaldırmadı.
Bu müdürün imtiyazıydı.
Özetlemek gerekirse, nakit bir milyon istiyorum.
Yoksa ''Diario 16'' hikayeyi basacak.
Bir milyon pesetam yok, nakit olarak çok daha azı var.
Ama bulabilirsin.
Şimdi sakıncası yoksa gidiyorum. Söylemem gerekenleri söyledim.
Okumaya devam et, gittikçe daha iyi oluyor.
-Anahtar. -Bekle.
Tenefüs bitene kadar bekle.
Sadece bir dakika.
Demek bana şantaj yapmaya geldin.
Ignacio'ta bu sayfaları abarttığını söyle. Bu sadece bir çöplük.
Çöplük çok ateşli.
Seninle en iyi satanlar listesinde olabiliriz.
Bunu ''Diario 16'' nın editörü de biliyor.
Beni tahdit edebilecek durumda değilsin.
İnsanlar bana inanacaklar, sana değil.
Hayır, insanlar değişti. 1977'deyiz.
Toplum, benim özgürlüğümü sizin ikiyüzlülüğünüzün üstünde tutar.
Madem Ignacio'ya kötü davrandık neden gelmeye devam etti?
Neden bizi rapor edip, okulunu değiştirmedi?
Bir sınıf arkadaşına aşık olduğu için gelmeye devam etti.
Enrique Serrano. Hatırladın mı?
Evet.
Okumaya devam etmemin sakıncası var mı?
Okulda bir çok kutlama olurdu.
En önemlisi Müdür'ün günüydü.
O gün spor karşılaşmaları düzenlenir...
dini tören yapılır ve özel yemek olurdu.
Benimle gel Ignacio.
Hadi gel!
-Daha bitirmedim. -Böyle daha iyi söylersin.
Yeni sözleri biliyor musun?
Evet, Peder Manolo yazıp verdi.
Ona Saygıdeğer Müdür diye hitap et.
Bu günden itibaren okulun müdürü oldu.
-Biliyorum. -Cevap verme.
Şarkı söylerken odada başka kimse...
yokmuş gibi ona bak. Anladın mı?
Evet.
Peder Jos, beni yemek odasının ortasına yerleştirdi.
Yemek yiyen papazların önünde kendimi tuhaf hissettim.
Birazda korkuyordum ama ağlamaklı olan Peder Manolo dışında herkes...
bana nazikçe bakıyordu.
Şimdi bir doğum günü hediyesi olarak...
Ignacio en sevdiğiniz şarkılardan birin söyleyecek.
''Torna A Sorrento''.
Yeni sözleri, benim aciz yardımımla...
Peder Manolo yazdı.
Hazır olduğunda başla, Ignacio.
Bahçıvan, bahçıvan..
gece gündüz aşkının...
aleviyle çiçeklere...
renk veriyorsun.
Gözlerini, tüm umutlarının...
olduğu gök yüzüne...
çevirip gülümserken...
hayat veriyorsun.
Çiçeklerin, renkleri...
parıldarken toplanıp...
seni kokularıyla...
koruyorlar.
Tanrı tarafından...
sana emanet edilen...
çiçeklere bakma işine...
devam et.
-Bende hoşlanmadığını düşünmüştüm. -Hayır, tam tersi.
Ama sana her baktığımda, başka tarafa bakmaya başlıyorsun.
Çünkü beni tedirgin ediyordun.
-Şimdi etmiyor muyum? -Hayır.
''O KADIN''
İçeri gir.
Size yardım edebilir miyim?
Beni hatırlamadınız mı?
Hayat beni çok mu değiştirmiş?
Rahibe Soledad.
Burada ne yapıyorsun?
-Kalmaya geldim. -Kalmaya mı?
Sara çok güzel.
Bu evde mi?
Hayır.
Asla.
Uzun zaman oldu. Yapmamam gereken bir şey yaptığımı kim hatırlar ki?
Bu imkansız. Seni reddeden Tanrı değil.
Benim, kendi kurallarım adına.
-Sorun ne? -Uyuyamıyorum.
Ben de.
Sinemada yaptığımız şey doğru değildi.
-Benim hoşuma gitti. -Benim de.
Ama bence bir günahtı. Tanrı bizi cezalandıracak.
Tanrı mı?
Ben Tanrı'ya inanmıyorum.
-Neye inanıyorsun? -Ben hedonistim.
-O ne demek? -Eğlenmekten hoşlanan kişiler demek.
Ansiklopedide okumuştum.
Sorun nedir?
Duyuyor musun?
Peder Manolo!
Kapıyı açın! Yoksa kapıyı kırarım ve tüm okul...
orada neler yaptığınızı öğrenir.
Ignacio!
Orada olduğunu biliyorum! Ayaklarını gördüm.
Soluk aldığını duyabiliyorum.
Ignacio!
Bir şey yapmıyoruz!
Git buradan! Seninle sonra uğraşacağım.
Ignacio'yu seninle yalnız bırakmayacağım!
Nasıl cüret edersin!
Hemen buradan çık!
Enrique, lütfen dediğini yap.
Buraya gel.
Orada ne yapıyordunuz?
Hiçbir şey.
Hiçbir şey mi?
Yemin ederim.
O zaman kapı neden kilitliydi?
Gel benimle.
Benimle kiliseye gel.
Zil!
Ne düşünüyorsun?
Sanırım inancımı o an kaybettim.
Artık Tanrıya ve cehenneme inanmıyordum.
Cehenneme inanmadığım için korkmuyordum...
ve korkum olmadan herşeyi yapabilirdim.
Bunu unutacağız, Ignacio.
İstesem de sana kızgın kalamam.
Ama bu gece olanların tekrarlanmayacağına söz vermelisin.
Ya Enrique?
Ona ne olmuş?
Cezalandırılacak mı?
Onu okuldan atmam lazım.
Eminim olanların sorumlusu oydu.
Hayır, bendim.
Ağlama.
Seni kötü etkiliyor.
Senin için en iyi olanı istiyorum.
Onu okuldan atmazsan, ne istersen yaparım.
Sessiz ol.
Enrique'nın atılmasını önlemek için, kendimi ilk defa sattım.
Ama Manolo beni kandırdı.
Bir gün bunu ona ödeteceğime yemin ettim.
Ayağa kalkın.
Eller başın arkasına.
Ve bir!
Değiştir!
Acele et Enrique! Otobüsü kaçıracağız!
Geldiğine sevindim.
-Sakalsız daha iyi olmuşsun. -Teşekkürler.
-Ne yapıyorsun? -Hikayeni tekrar okuyorum.
-İlk okuyuşunda beğenmedin mi? -Tabi ki beğendim.
Şunlara bir bak. Not almaktan kendimi alıkoyamıyorum. Alışkanlık olmuş.
Sorun değil. O senin kopyan.
Teşekkürler.
Şey...Nasıl toparlasam?
Bence bu öyküden iyi bir film çıkar ve ben de yönetmeyi çok isterim.
Gerçekten mi?
Benimle dalga mı geçiyorsun?
İş hakkında asla şaka yapmam.
Önce bana yapım hakları için ne kadar istediğini söyle.
Ne hakkı? Hikaye senin.
Onunla ne istersen yapabilirsin.
Gerçekten beğendin mi?
Açıkçası başta, öykünün çocukluğumuza dayandığını söylediğinde...
biraz kaygılanmıştım.
Ama çok etkilendim.
Çok mutlu oldum.
Biliyorsun ki ben bir aktörüm ve Yabanarısının dışına çıkmak istiyorum.
Biliyorum, Enrique Serrano rolü için harika olurdun.
Zahara'nın mektubu yanı başındayken yatakta çıplak...
Enrique Serrano mu?
Zahara'yı oynayabileceğimi düşünüyorum.
Zahara mı? Deli misin?
-Neden? -Şey...
Çok irisin, uygun olmazsın.
Martin, hikayemizi bulduk.
İncelebilirim. O rolü oynayabilirim.
Buna tiyatroda alıştım. De niro gibi...
Fotokopisini çektir.
-Ziyaret? -Evet.
Ignazio ile beraber, senaryo üzerine çalışmaya başlayacağız.
Sen yöneteceksen, tek başına yazman daha iyi.
Olur, Ignacio.
Angel! Bana Angel demeye başla yoksa hiç alışamayacaksın.
Sen kullanır mısın? Ben biraz titriyorum.
Tüm içtiklerinden sonra yürüyebildiğine bile şaşıyorum.
Kutlamalıydık, değil mi?
Proje üzerine konuşuruz sanmıştım.
Sonra konuşuruz, zamanımız var.
Hatırladın mı?
Neyi?
Hiçbir şey.
Gerçekten uçuyorsun.
Neyi hatırlamalıyım?
Hiçbir şeyi.
Buradan dön.
Hepsi senin mi?
Hayır, sadece kiraladım.
Çok etkilenme. İçerisi darmadağınık.
Yüzmeye ne dersin?
Sana iyi gelebilir.
Su nasıl?
Seni bekliyor.
''İNCİ''
Bana bir sigara verir misin?
Zahara'yı oynamak konusunda ciddi değildin, değil mi?
Tamamen.
Ben de iş hakkında şaka yapmam.
İş hakkında konuşmayalım.
Ne yapacaksın? Burada mı kalacaksın yoksa Madrid'e mi döneceksin?
İstersen kalırım.
Çok erkeksi görünüyorsam, incelebilirim.
Çok elastiğim, herşeyi yapabilirim.
Beni telaşlandırıyorsun, Angel.
Bunu zaten söylemiştin.
Sen de bana incelmekten bahsettin.
Neden açıkça konuşmuyoruz?
Daha açık konuşamam. Ben bir aktörüm.
Üç lanet yılımı Yabanarısı'yla geçirdim.
Bu benim iyi bir rol almak için ilk şansım. Elimden kaçmasına göz yummayacağım.
Zahara'yı oynayamazsın.
İlk bakışta evet ama bana biraz zaman ver.
Sen iyi bir yönetmensin ben de herşeyi yaparım.
Sadece bize güvenmen gerekiyor.
Denedim.
Ama sana güvenemem.
Neden?
Sadece okulda tanıdığım Ignacio'yu göremiyorum.
''Cuore Matto'' ve daha bir çok şeyi seven Ignacio'yu.
Zevklerim değişti.
Seni bu mu rahatsız ediyor?
İnsanlar zamanla değişirler.
Sen değil.
Basitçe, sen Ignacio değilsin.
Kim oluyorsun da kim olup olmadığıma karar veriyorsun?
Nasıl cüret edersin?
Neden Ignacio değilim?
Yıllar öncesinden bir şarkıyı hatırlamadım diye mi?
-Bunun haricinde bir şey. -S.kini yalamadığım için mi?
Tanıdığın çocuk gibi kalsaydım, şu ana dek ölürdüm.
Ben öyleyim. Ölesiye yorgunum.
Yatmaya gidiyorum. Sen ne yapacaksın?
Bilmiyorum.
Sen söyle.
Neyi söyleyeyim?
Zahara'yı oynayıp oynamayacağımı.
Kalıp kalmaman buna mı bağlı?
Hayır.
Ama Zahara'yı oynamazsam, film de olmaz.
O zaman neden burada olduğunu bilmiyorum.
Defol!
Seni tekrara görmeye neden karar verdim ki, lanet ibne!
Bir kadın kendini kalabalık hayvanat bahçesinde aç timsahların arasına attı.
Görgü tanıklarına göre, ilk timsah saldırdığında, kadın ona sarılmış.
Timsahlar, sesini çıkarmayan kadını bir kaç dakikada yediler.
Ne korkunç bir ölüm!
Ve...
kadın ağzını bile açmamış.
Ne düşünüyorsun?
Aç timsahları.
Merhaba, içeri girin.
Bir gazeteci.
Neden buradasın? Benimle röportaj yapmak için mi?
Hayır, aslında evet.
Hangisi tatlım?
Gazeteci değilim, aktörüm.
Bir karaktere hazırlanmamda yardımınızı isteyecektim.
Ne karakteri?
Sara Montiel'i taklit eden bir dönme.
Bu benim. Neden rolü bana vermiyorlar?
Sen bir aktör değilsin, sadece ibnesin.
Kibar olmasını öğrenmelisin. Bir hanımefendiyle böyle konuşulmaz.
Üzgünüm. Peki yardım edecek misin?
Peki sen, bana nasıl ödeme yapacaksın?
İşte aradığım bu!
İki dakika.
Sonra konuşuruz. Şimdi sıra bende.
Yapacağınız herşey çok iyi olur.
Çok sevindim.